به نام دوست

و حق تعالی لطیفه ای کرد

سلام خدمت دوستان عزیز

بامداد جمعه اتفاق جالبی افتا د که ذکر آنرا خالی از لطف ندیدیم. راستش پنجشنبه حال خوبی نداشتیم و از آن حال شادی  فرحی که مدت ها بود در درونمان بود فاصله گرفته بودیم و احساس گناه و شرمندگی نسبت به خدا داشتیم اما قبل از خواب باز هم دست به دامان خدا  شدیم و خواستیم مثل همیشه یاریمان کند و در دل آرزوی اتفاقی خاص را داشتیم تا در لحظه ای آن حالت بسط را به ما برگرداند اما آنرا بسیار دور می دیدیم.حالت جالبی نبود اما حضرت دوست که هر بار ما را با لطیفه های عجب به آغوش خویش باز می گرداند ،این بار نیز رحمت و حکمت خود را بیش از پیش نمایان ساخت و باز هم دست ما را گرفت و بعد از آنکه قدرتی نمود و مارا برای دومین بار در زندگی تا پای مرگ برد و آنرا برایمان نمایان ساخت، دوباره لطیفه ای کرد و مارا به زندگی باز گرداند تا بار دیگر طعم شیرین دوستیش را با تمام وجود حس کنیم.

قضیه از این قرار است که بامداد جمعه و در حالی که همه خواب بودند گاز کل ساختما نمان را فرا گرفت و اگر لطف خدا و در پی آن بیدار شدن اتفاقی مادرمان نبود دیگرفا تحیمان خوانده بود.اما فقط همین نبود. لطف دوم بهوش امدن مادرمان  بعد از بیهوشی در اثر گاز گرفتگی بود.لطف سوم حفظ ما از وارد شدن  ضربه به گیجگاهمان در اثر دو سه بار بیهوشی  و افتادن بر زمین بود و این در حالی بود که در این افتادن ها تنها کمی آن طرف تر از گیجگاهمان به یک سبد فلزی خورده بود و در اثر شدت آن پایه های سبد را شکسته بود ... و هزارن لطف و لطیفه دیگر که در این واقعه بود . به هر حال یکبار دیگر حضرت دوست بدون کمترین کاستی و با رحمت بی کرانش استمداد ما را پاسخ گفت و آن بهجت و شور پیشین را به یکباره به ما بر گرداند... و این در حالی بود که به گفته آتش نشانان غلظت گاز در ساختمان  هفتاد و هشت درصد بود و تنها دو ساعت دیگر تا تلف شدن تمام سا کنان آن مانده بود.

                                   فضل خدای را که تواند شمار کرد

                                                                            یا کیست آنکه شکر یکی از هزار کرد

                                                                                                                                یا حق